Powietrze dzisiaj w moim pokoju pachnie kadzidłem darszanowym. Mam plan się upić. Wiem, że to niezbyt dobry plan. Jutro jednak, również mam wolne. O dwunastej zasiadłem do obiadu. Teraz płyta The Weeknd umila mi czas.

Siedząc na szafce, przeważnie palę. Dla wielu musi to być dziwne(o czym przekonałem się podczas odwiedzin wielokrotnie), że mieszkając samemu nie pale w całym mieszkaniu. Nie palę. Palenie to kuchnia, kuchnia to chwila dla mnie. Już nawet psiak nie wstaje nerwowo za mną, gdy idę zapalić. Jest tam wszystko co potrzebne palaczowi. Mój kącik. Popielniczka, którą zrobiłem samemu urywając miskę od chochli na poprzednim mieszkaniu. Świece, które tłumią zapach dymu, okno i widok na trzywjednym jak nazywam Trójmiasto. Papierosy z zapalniczką czekają na mnie już. Przy okazji poprzednich wpisów mogliście dostrzec, że zawsze o popielniczke oparty jest jeden papieros. To mój mały zwyczaj, tradycja. Żebym tutaj wrócił i dopalił tego papierosa. Nie, nie jestem przesądny.
Tak, rzucałem.
Rzucałem. Mój rekord to dwa tygodnie. Cóż. Niektórzy są stworzeni do poezji, ja jestem do palenia. Nie wiem o czym myślę podczas tego procesu. To jest układ doskonały. Cisza, milion myśli niekoniecznie uformowanych w jakieś sensowne tezy. Ogień, dym, żar, popiół. To jak w życiu. W ogniu rodzi się miłość. Każda miłość prędzej czy później się dociera, niektóre przygasają tworząc dym, inne nie. Wciąż są podsycane przez żar. Jednak na końcu zawsze jest popiół i samotność.

coś pięknego. polecam płytę, zwłaszcza na grudniowe, długie wieczory.

Tribute to Przyjacielu

Ostatnie dni mijąją w strasznym tempie. Pobudka, spacer z psem, musli, papieros, kawa. Golenie, prysznic, papieros, kawa, spacer z psem, wymiana wody w misce, papa pan idzie do pracy, bądź grzeczny. Drożdżówka migdałowa, słuchawki, mp3, praca. Pogrzeb, uroczystość, obiad, bieganie, prysznic i kierunek dom. Sklep, poczta, słuchawki, mp3, Skrzynka, awizo, pies, spacer, papieros, gramofon, xbox, pies, spacer, sen.
Nie narzekam na monotonię, chociaż nigdy nie myślałem, że najczęstszym uśmiechem kobiety w moim życiu, będzie uśmiech Pani Ani-Pani z okienka na poczcie. Internet jest wielkim błogosławieństwem, zwłaszcza, jeżeli potrafi się kupować. Wygodniej mi jest iść na pocztę po paczkę z kurtką, którą sobie wybiorę niż szlajać się po galeriach.

Celebrujmy wolne soboty, odliczajmy dni do urlopów i kochajmy wiek emerytalny żołnierzy zawodowych.

Co u mnie? Prywatnie zbliżam się do kolejnego etapu w moim życiu. Mam nadzieję, że decyzje które zostaną przeze mnie podjęte będą słuszne. Dobranoc.